Je hebt alles voor je partner en kinderen over. Je laat dit dag in dag uit zien, maar je hebt het gevoel dat het nooit genoeg is. Je blijft maar meer en meer van jezelf geven. Het slurpt al je energie op. Je gaat moe naar bed en staat weer moe op..

Dat je naar je partner kijkt en denkt: “Wat zie ik nog in jou? Wie ben je geworden? Als ik dit allemaal van tevoren had geweten, was ik dan een gezin met jou gestart?” Jullie relatie is zo zakelijk geworden; ieder zijn eigen taken, geen intimiteit, koud en afstandelijk. Jullie zijn samen, maar je hebt je nog nooit zo eenzaam gevoeld…

Dat je in de spiegel kijkt en denkt: “Wie is die vrouw? Waarom kijkt ze zo somber? Ze heeft toch alles wat haar hartje begeert? Huisje, boompje, beestje, vakanties, kleren en eten op tafel. Zit niet te zeuren”, denk je dan, “Het kan veel erger!” Je hebt het gevoel dat je faalt. Je bent ontzettend dankbaar voor je kinderen, maar echt gelukkig ben je niet…

Na de zoveelste discussie over het huishouden, de kinderen en het niet nakomen van afspraken, voel je de innerlijke strijd groeien. Blijven of weggaan? Waarom zou je nog blijven- je bent niet gelukkig! Maar de kinderen dan? Jullie huis, de financiën en alles wat jullie opgebouwd hebben? Waar ga je wonen en hoe vaak zie je dan de kinderen? Is het egoïstisch of worden de kinderen er uiteindelijk ook beter van? Kies je voor je eigen geluk of voor het comfort en dat de kinderen opgroeien met beide ouders onder hetzelfde dak?

Nu ben je er wel over uit dat het zo niet verder kan. Er moet meer zijn, er moet iets gebeuren. En dat is mogelijk als jij nu voor jezelf kiest! Ja! Ook jij verdient het om gelukkig te zijn en het beste uit het leven te halen.